Mike Tomlin toont Minecraft-stad na 12 jaar bouwen

Mike Tomlin toont Minecraft-stad na 12 jaar bouwen

Mike Tomlin heeft heel wat uren over blauwdrukken gebogen. Bij de meeste draaide het om linebackers.

Maar lang niet bij allemaal, zo blijkt nu. De ervaren NFL-coach, vooral bekend van zijn 19 seizoenen aan het roer bij de Pittsburgh Steelers, heeft onthuld dat hij de afgelopen 12 jaar in alle stilte aan een uitgestrekte stad in Minecraft heeft gebouwd. Nu laat hij die eindelijk aan de wereld zien, video voor video.

Voor footballfans is het cv van Tomlin bekende kost. Hij hield de Steelers bijna twintig jaar lang in de subtop, ook al leverde die periode maar één kampioensring op. Een Minecraft-project van ruim tien jaar is echter een heel ander soort nalatenschap, en misschien wel een herkenbaardere voor iedereen die ooit een heel weekend kwijtraakte aan het neerzetten van blokjes.

Hoe een coach in de creatieve modus belandde

De manier waarop Tomlin bij Minecraft terechtkwam, zal weinig ouders verbazen. Hij keek hoe zijn kinderen speelden, werd nieuwsgierig en ging zelf wat uitproberen. Het was de creatieve modus die hem te pakken kreeg. Daarin kunnen spelers vrij bouwen zonder zich zorgen te maken over overleven, en voor iemand die toegeeft echt van architectuur te houden, was dat de voor de hand liggende trekpleister.

Wat begon als een manier om tijd met zijn kinderen door te brengen, groeide langzaam uit tot iets anders. De kinderen keken uiteindelijk niet meer naar de game om, zoals kinderen dat doen. Tomlin wel. De stad werd een persoonlijke hobby en, volgens hemzelf, af en toe een ontsnapping aan de druk van het leven. Gezien de baan die hij had, is het niet moeilijk voor te stellen waarom hij die nodig had.

Een rondleiding door de stad

Dit is geen lemen hutje met een fakkel aan de muur. De eerste video begint bij wat Tomlin een boetiekhotel noemt, en de lijst met voorzieningen klinkt als een makelaarsfolder:

  • Een exclusieve spa over meerdere verdiepingen
  • Een speakeasy, weggestopt in de kelder
  • Een restaurant met zitplaatsen binnen en buiten
  • Een multifunctionele vergaderzaal

En dat is nog maar het eerste gebouw dat hij in de uitdijende stad afrondde. De rondleiding gaat verder langs zelfontworpen appartementen, een reeks sportvelden (uiteraard) en zelfs een nagebouwde apotheek. Het is precies dat soort alledaagse, doorleefde details dat een echte stad onderscheidt van een verzameling pronkstukken.

Een familieproductie

De video's bestaan grotendeels dankzij de zoon van Tomlin. Hij spoort zijn vader al een tijdje aan om het bouwwerk te delen, en hij is ook degene die de beelden monteert. Er staat al een afspeellijst online, wat doet vermoeden dat deze eerste rondleiding het begin is van een serie en niet een eenmalig uitstapje.

Een kijker vatte het geheel in de reacties treffend samen en noemde het "de modelspoorbaan van de moderne vader". Een rake vergelijking. Net als een uitgestrekte modelspoorbaan in de kelder is de stad obsessief, zorgvuldig vormgegeven en duidelijk gebouwd uit liefde voor het bouwen en niet voor een publiek.

Onze kijk

Het is verleidelijk om dit af te doen als een curiositeit uit de wereld van bekende mensen, maar er speelt iets interessanters. Het verhaal van Tomlin is hetzelfde als dat van miljoenen gezinnen: een ouder die via de kinderen in een game wordt gezogen en blijft hangen, lang nadat de kinderen zijn afgehaakt. Minecraft is altijd briljant geweest in die aantrekkingskracht over generaties heen, en Microsoft zet steeds meer in op samen spelen, zoals de recente lancering van Minecraft Dungeons II met co-op voor vier spelers laat zien.

Het zegt ook veel over hoezeer spelers bouwmogelijkheden waarderen. Talloze onlinegames voegen huizen en buurten toe, van het nieuwe burensysteem van LOTRO tot ver daarbuiten, maar weinig bieden de pure vrijheid die Tomlin 12 jaar lang aan de gang hield. Die vrijheid is de echte les hier.

Het is de moeite waard om te volgen welke kant de serie op gaat. Als latere video's dieper ingaan op zijn werkwijze, kan dit uitgroeien tot een verrassend charmante inkijk in hoe een coach zijn vrije tijd doorbracht.