Warframe Iceblade of Narin: sterk frame, mager verhaal

De Iceblade of Narin-update van Warframe is inmiddels een week uit. Een van de geduldigere recensies komt van een columnist van Massively OP, die pas wilde schrijven nadat hij het nieuwe frame echt had gespeeld.

Dat uitstel was geen keuze. De onderdelen van Narin wilden simpelweg niet droppen. Na genoeg mislukte runs gaf de columnist het geluk op en kocht hij de componenten alsnog met Entropic Kuva. Het is een bekend Warframe-verhaal, en het bepaalt hoe de rest van de update overkomt. Veel van deze patch valt pas op zijn plek zodra je Narin in handen hebt.

Een frame zonder verhaal

Het grootste probleem is niet mechanisch. Het is verhalend.

Narin verschijnt met nauwelijks uitleg. Spelers brengen hun tijd door met Melica, het personage dat bij de update hoort, en Melica zegt vrijwel niets over wie Narin is of waarom iemand zich zorgen om haar zou moeten maken. Hetzelfde geldt voor de nieuwe Entropic Eximus-vijanden die nu door de game zwerven. Niemand legt echt uit waarom ze zijn opgedoken.

De columnist vermoedt dat het questbudget naar de Tau-prelude is gegaan. Gezien wat er op stapel staat, is dat een redelijke keuze. Toch voelt deze update daardoor als een verzameling goede onderdelen zonder het bindweefsel dat er een geheel van zou maken.

Entropic Eximus verdienen hun plek

Maar het punt is: de onderdelen werken wel.

De Entropic Eximus zien er anders uit, maar belangrijker nog, ze spelen anders, en dat maakt het leuk om ermee om te gaan. Er zijn genoeg manieren om ze snel uit te schakelen. Een sterk meleewapen helpt flink. De spawnrate voelt ongeveer goed aan, zodat de beloningen blijven komen zonder dat de gevechten gaan vervelen.

Er is een klein slachtoffer. Mesa, een gunslinger-frame waar de columnist graag mee speelt, is niet echt gebouwd om deze vijanden aan te pakken. Dat is een nichebezwaar, en het doet weinig af aan het totale ontwerp.

De nieuwe vijanden geven spelers ook een reden om terug te keren naar de Zariman. Die locatie is heel belangrijk voor het verhaal van Warframe en sluit direct aan op de komende reis naar Tau. Bovendien stuurt de update spelers voor de verandering niet steeds door dezelfde twee missies. Alleen dat is al wat waard.

Narin speelt heerlijk

Dus hoe voelt Narin zelf? In de woorden van de columnist is ze "idioot leuk."

Haar kit heeft een duidelijk ijsthema, en de onderdelen sluiten goed op elkaar aan:

• Ability 1 is een rapiersteek die een flinke uitbarsting van schade levert.
• Ability 2 zuigt frost op en zet die om in overshields, wat mooi samengaat met haar andere vaardigheden.
• Ability 3 tilt een bevroren gebied op en smakt het neer, en zorgt zo tegelijk voor crowd control en aanval.
• Ability 4 verandert haar kort in een schaatsende golf van vernietiging die naar behoefte wisselt tussen melee- en afstandsschade.

Ook haar signature-wapens houden stand. Er is een boog met een eigen power-upmechaniek die goed bij haar past, al zijn bogen niet ieders ding. Haar dubbele pistolen zien er strak uit en passen netjes bij haar abilities. De skins die Melica verkoopt, verwijzen bovendien naar andere wapens met natuurlijke synergie. De Glaxion is geen signature-wapen, maar door de focus op frost is het een voor de hand liggende match voor een frame dat op frost-status uit is.

Narin is toevallig ook erg sterk tegen de Entropic Eximus. Of dat nu zo bedoeld was of niet, de twee onderdelen passen goed bij elkaar.

Citrine Prime en Riven-vergrendeling

Citrine Prime is de veilige keuze van de update. Als je Citrine goed vond, ga je haar Prime-versie ook goed vinden. Het uiterlijk klopt, en met meer mod- en arcane-buildopties die nu beschikbaar zijn, voelt ze completer dan voorheen. Het zwakke punt is Steflos Prime, dat als signature-wapen nog altijd tegenvalt. Citrine heeft echter geen gebrek aan alternatieven. Cedo Prime is er nog steeds.

Het vergrendelen van Riven-stats is wisselend. Stats kunnen vastzetten tijdens het rerollen is een echte verbetering in gebruiksgemak en maakt het veel makkelijker om op de gewenste rolls te jagen. Maar het grotere probleem blijft. Een Riven voor het juiste wapen bemachtigen is duur, en goede stats erop krijgen kost enorme hoeveelheden tijd en Kuva. De columnist noemt Rivens het meest gacha-achtige systeem in de game, alleen dan zonder echt geld. Vergrendelen helpt. Het verandert daar niets aan.

Het experiment met zes spelers

De zwakste toevoeging is volgens deze recensie een nieuwe modus voor zes spelers zonder matchmaking. Zonder matchmaking zullen veel spelers moeite hebben om hem zelfs maar uit te proberen. De columnist juicht het experiment toe, maar merkt op dat meerdere tests van dit jaar niet helemaal zijn geslaagd, en betwijfelt hoeveel bruikbare data zo'n beperkte modus kan opleveren.

Het grotere plaatje

Al met al is het oordeel positief, met wat kanttekeningen. Er is genoeg om spelers een paar weken bezig te houden, en Narin is het soort frame dat mensen terug laat komen.

Het gat in het verhaal is het echte probleem, en het weerspiegelt een bredere spanning in live-servicegames. Wanneer een studio toewerkt naar een groot moment als Tau, kunnen de updates daartussen eindigen als contentdrops waar de lore uit is gesloopt. Warframe is niet de enige game die daarmee worstelt. Het aanhoudende debat over de vraag of Destiny 2 nog een toekomst heeft laat zien hoeveel spelers geven om verhalende vaart, en niet alleen om nieuwe uitrusting.

Voor lezers is de conclusie dat deze update meer beloont voor spelen dan voor lore. Als je het leuk vindt om je met een strak nieuw frame door vijanden heen te werken, levert Narin. Als je Warframe speelt voor het verhaal, kan het voelen als een wachtrondje. Co-opcontent met een ijsthema is ook elders in trek, nu het Rage of the Frostborn-seizoen van Last Epoch live is, dus het is een prima moment voor iedereen die zijn gevechten graag ijskoud heeft.

Waar je op moet letten, is of het Tau-evenement, dat over een paar weken verschijnt, Narin en de Entropic Eximus de context geeft die ze nu missen. Als dat gebeurt, kan deze update achteraf beter uitpakken als opstap. Ook de modus voor zes spelers is het volgen waard. Blijft die zonder matchmaking, dan is het terecht om je af te vragen of er genoeg spelers op afkomen om de ontwerpers iets nuttigs te vertellen.