EmberQuest: cozy lite MMO op 15 oktober naar Steam

EmberQuest: cozy lite MMO op 15 oktober naar Steam

"Cozy" is niet het woord dat je normaal gesproken naast open world PvP zet.

Toch is dat precies de belofte van EmberQuest, een nieuwe MMORPG van Faded Scroll Games, een studio die uit één ontwikkelaar bestaat. Op de Steam-pagina en in een introductiebericht op Reddit noemt het spel zichzelf een "cozy lite MMO". Tegelijk heeft het actiegevechten op basis van physics, PvP-zones en world bosses. Op papier is dat een vreemde combinatie. Of het in de praktijk werkt, kunnen spelers binnenkort zelf beoordelen, want EmberQuest verschijnt op donderdag 15 oktober als free-to-play-game op Steam.

Een bekend lijstje, met een physics-twist

Kijk je naar de lijst met features, dan biedt EmberQuest het meeste van wat sandboxfans verwachten. Er zijn quests. Er zijn open world PvP-zones en speciale PvP-evenementen. Er zijn world bosses om met z'n allen aan te pakken, een reeks ambachten om in te grinden en een aantal PvE-activiteiten voor spelers die liever niet tegen andere mensen vechten.

Bij de gevechten wordt het interessanter. Die zijn actief en draaien op physics, en ze belonen goede positionering in plaats van alleen het indrukken van knoppen in de juiste volgorde. Spelers kunnen aanvallen afketsen en tegenstanders wegduwen, en alle vier de klassen in het spel maken gebruik van die mogelijkheden. Voor een genre dat nog altijd zwaar leunt op tab-targeting en hotbars is dit een directere aanpak. Voor een project van één persoon is het ook een ambitieuze.

Bewust kleine servers

De grootste ontwerpkeuze is de servergrootte. EmberQuest beperkt elke server tot 100 spelers. Naar MMO-maatstaven is dat piepklein, en dat is met opzet. Volgens de ontwikkelaar moet die limiet zorgen voor "een 'dorpse sfeer' waarin mensen elkaar echt herkennen en spelers beroemd, of berucht, kunnen worden."

Daar komt het label "cozy" waarschijnlijk vandaan. Niet van boerderijwerk of het inrichten van een huis. Wel van het idee van een wereld waarin je je buren - en je vijanden - bij naam kent. In een wereld met 100 spelers is de kans groot dat degene die je gisteren in de PvP-zone te grazen nam, morgen weer opduikt. Je reputatie telt zwaarder als je niet kunt opgaan in een menigte van duizenden.

Het is een slim idee, en indieontwikkelaars jagen al een tijdje op iets vergelijkbaars. Kleinere, persoonlijkere online werelden bouwen een publiek op, zoals de early access-lancering van Monsters & Memories onlangs liet zien.

De abonnementskwestie

Bij free-to-play wordt het ingewikkeld. EmberQuest kost niets om te downloaden, maar er is ook een optioneel abonnement te koop. Abonnees krijgen:

  • Sorteren en filteren in de bank
  • De mogelijkheid om via quests spin tokens te verdienen, die je kunt inzetten voor een kans op willekeurige cosmetische items
  • Extra ruimte op de actiebalk
  • Extra bankruimte

Een deel daarvan is onschuldige quality-of-life. Maar extra actiebalkplekken achter een betaalmuur zetten in een game met actiegevechten is een ander verhaal, en spelers merkten dat op. In de reacties op de Reddit-thread werd het al snel een slecht idee genoemd. Ook spin tokens die willekeurige cosmetische items opleveren, zullen sommige spelers een ongemakkelijk gevoel geven, zelfs als je ze al spelend verdient.

De blockchainolifant in de kamer

Er is nog één stukje context. EmberQuest is niet gloednieuw. Vóór deze Steam-release bestond het al als blockchaingame. De Steam-versie lijkt die blockchainonderdelen te missen, maar die voorgeschiedenis hoort bij het verhaal en spelers moeten ervan weten. Wie nieuwsgierig is, vindt meer details op de Steam-pagina van het spel en in het Reddit-bericht van de ontwikkelaar.

Onze kijk

EmberQuest is een allegaartje, en het loont om elk onderdeel op zijn eigen merites te bekijken.

De limiet van 100 spelers per server is het interessantste idee. Kleine, overzichtelijke gemeenschappen passen in een bredere trend van solo- en kleine teamprojecten die het gevoel van oudere MMO's proberen terug te halen, in plaats van met de grote jongens te concurreren op schaal. De Bard-klasse-update van Erenshor is nog een voorbeeld van een klein project in die hoek. Een eenmansstudio kan geen gigantische wereld vullen, dus bewust een kleine bouwen is logisch.

Het verdienmodel is een zwakker punt. Actiebalkruimte verkopen in een game die om actieve gevechten draait, doet vermoeden dat het abonnement minder optioneel kan gaan aanvoelen dan beloofd. En door het blockchainverleden zullen sommige spelers hoe dan ook voorzichtig zijn.

Om in de gaten te houden: hoe de community reageert na 15 oktober, of de abonnementsvoordelen veranderen en of een soloontwikkelaar de PvP-balans tussen vier klassen kan bijhouden. De eerste reviews op Steam zullen uitwijzen of de cozy belofte overeind blijft.